matragon napisał:

Krytykuję NAS ... jako kolektyw - niezdolny ostatnio do jakiegokolwiek wspólnego / spójnego działania ...
i niestety - nowy zarząd, jakoś nie przejawia troski aby ten stan rzeczy zmienić i zasoby ludzkie - którymi "zarządza" aktywizować.

Wiesz, dlaczego tak jest? Popatrz na siebie! konkretnie na to..

matragon napisał:

wu wei / non serviam

Non serviam. Nie będę służył. Za każdym razem, ilekroć się odezwiesz, serwujesz rozmówcom swoje credo. Służyć nie będziesz. Taki jesteś.

Niestety inni też są tacy. PSR to stowarzyszenie indywidualistów. Żaden nie będzie drugiemu służył. A służyć jakiejś SPRAWIE? Owszem, czasowo i tylko wtedy, gdy idzie po mojemu. Jak nie po mojemu to: non serwiam. Dlatego po (dość nawet długim) okresie złudzenia wspólnoty, PSR rozpada się na odrębne projekty, akcje, a może i koterie.

Czy mi się to podoba, czy nie, nieważne. Baza psychologiczna kształtuje nadbudowę organizacyjną. Inaczej nie będzie, bo taki jest kierunek wzrostu struktur społecznych: od dołu do góry.

Wspólnotowość i indywidualizacja występują zawsze i działać mogą w kompromisie. To, co obserwujemy od jakiegoś czasu w PSR, to ustalanie się nowej granicy między tym co wspólne i indywidualne. Żadne zaklęcia i westchnienia (Kasiu, to do Ciebie) nie zmienią tego obiektywnego procesu ustalania równowagi. Dlatego nie należy temu procesowi przeszkadzać. Dlatego, że jest naturalny i nieunikniony. Ale nie musi oznaczać rozpadu. Trzeba tylko zrozumieć, co może, a co nie może być wspólne (i tu ukłon w stronę Kasi i każdego, kto dmuchnął w gwizdek).

Andrzej Wendrychowicz napisał:

Wyjaśniam, że Łukasz nie jest współpracownikiem biskupa wrocławskiego, tylko Watykanu.

Ale zapach kadzidła ten sam....
Łukasz Henel wydają swoją książkę w katolickim wydawnictwie eSPe Polskiej Prowincji Zakonu Pijarów. Wydawnictwo to wydaję wiele tytułów:
MODLITWY NA KAŻDY DZIEŃ WIELKIEGO POSTU
MODLITEWNIK DLA SENIORÓW
OJCZE NASZ. Uczę się modlić.
MODLITWA PISMEM ŚWIĘTYM W RODZINIE.
MODLITWY DO ANIOŁÓW
MOJE DŁONIE PRZEBITE. Droga Krzyżowa
I wiele, wiele innych a wszystkie zapewne (nie czytałem, lecz tytuły mówią same za siebie) napisane zgodnie ze społeczną nauką Kościoła Katolickiego...cokolwiek to znaczy. I wcale mnie to nie dziwi, jest to w końcu katolickie wydawnictwo, skoro jednak wydają też książkę Twojego protegowanego (jeśli nie Twojego, to skieruj pod właściwy adres) znaczy to, że jego twórczość należy do tej samej, polecanej przez Kościół literatury.
I tego pana....MY, czyli PSR również promuję....to serdeczne bóg zapłać*  za takie towarzystwo.
http://www.espe.pl/
PS. * tak się zapewne mówi w kręgu w którym się obecnie znajdujemy.

Szumilak napisał:

matragon napisał:

Krytykuję NAS ... jako kolektyw - niezdolny ostatnio do jakiegokolwiek wspólnego / spójnego działania ...
i niestety - nowy zarząd, jakoś nie przejawia troski aby ten stan rzeczy zmienić i zasoby ludzkie - którymi "zarządza" aktywizować.

Wiesz, dlaczego tak jest? Popatrz na siebie! konkretnie na to..

matragon napisał:

wu wei / non serviam

Non serviam. Nie będę służył. Za każdym razem, ilekroć się odezwiesz, serwujesz rozmówcom swoje credo. Służyć nie będziesz. Taki jesteś.

"Non serviam" jest zazwyczaj przypisywane Lucyferowi. Zgodnie z tradycją anioł ten powiedział te słowa, by podkreślić odrzucenie służby dla Boga w Królestwie Niebieskim. Ta ekspresja dumy wyraża jego niezależność ... Moje "non serviam" bliższe jest wprawdzie postaci Hagbarda Celine z trylogii "Illuminatus" - ale i postać Lucyfera - jest całkiem fajna, jak się nad nią zastanowić ...  Moje "credo" - ma jednakowoż zupełnie inny sens, niż zaproponowany przez Ciebie ... Skup się na źródłosłowie łacińskiego oryginału ...
serviam - powinno Ci raczej przywołać na myśl "serwilizm" niż "służbę" rozumianą jako - pomoc czy wsparcie ...

zapomniałeś też o "wu wei" - to podstawowa zasada taoizmu, mówiąca o tym, że należy pozwolić rzeczom istnieć zgodnie z naturą, a zdarzenia mają biec tak, jak biec mają, bez wszelkiej ingerencji i narzucania czegokolwiek. Po chińsku wu wei znaczy "niedziałanie". Odnosząc się do życia jednostki, wuwei przeciwstawia się wszelkiemu formalizmowi dotyczącego moralności, wszelkim przykazaniom, czy zaleceniom, które są sztuczne i maskują prawdziwe uczucia. Człowiek nie powinien być dobry dlatego, że takie ma rozkazy, czy zalecenia, tylko powinno to być dla człowieka w pełni naturalne, nie powinno wymagać od niego jakiegokolwiek wysiłku. Duchowy stan całkowitej naturalności, pozwalający, w myśl zasady wuwei, czynić dobro bez wysiłku/starania się, nazywa się w taoizmie Mocą lub Cnotą (z chińskiego-"de"). W taozimie politycznym zasada wu wei głosi, ża najlepszy władca to taki, który powstrzymuje się od ingerencji

Szumilak napisał:

Niestety inni też są tacy. PSR to stowarzyszenie indywidualistów. Żaden nie będzie drugiemu służył. A służyć jakiejś SPRAWIE? Owszem, czasowo i tylko wtedy, gdy idzie po mojemu. Jak nie po mojemu to: non serwiam. Dlatego po (dość nawet długim) okresie złudzenia wspólnoty, PSR rozpada się na odrębne projekty, akcje, a może i koterie.

Piszesz "niestety" ... i że PSR to stowarzyszenie indywidualistów ...
Twierdzę, że gdyby tak było - było by świetnie, bo rzecz nie w tym by komuś / czemuś służyć, ale by współpracować w przekonaniu, że to co robimy razem ma sens.
Nie dla jednostki, kultu, siły wyższej, kogoś komu "służymy" tylko dla nas ...
mam wrażenie, że jednak nie rozumiesz hasła "non serviam" a już na pewno nie tak - jak ja je rozumiem.
Szkoda, że najpierw nie zapytasz - co to dla mnie znaczy, budujesz zaś wokół tego hasła jakąś własną mitologię ... 

Szumilak napisał:

Wspólnotowość i indywidualizacja występują zawsze i działać mogą w kompromisie. To, co obserwujemy od jakiegoś czasu w PSR, to ustalanie się nowej granicy między tym co wspólne i indywidualne. Żadne zaklęcia i westchnienia (Kasiu, to do Ciebie) nie zmienią tego obiektywnego procesu ustalania równowagi. Dlatego nie należy temu procesowi przeszkadzać. Dlatego, że jest naturalny i nieunikniony. Ale nie musi oznaczać rozpadu. Trzeba tylko zrozumieć, co może, a co nie może być wspólne (i tu ukłon w stronę Kasi i każdego, kto dmuchnął w gwizdek).

Pierwsze zdanie - wreszcie z sensem ... kolejne - też w myśl zasady "wu wei" ... to w końcu o co Ci chodzi ?

Szumilak napisał:

Dlatego po (dość nawet długim) okresie złudzenia wspólnoty, PSR rozpada się na odrębne projekty, akcje, a może i koterie.

tak - ja jestem jednoosobową koterią od samego początku ...
zachowuję odrębność i suwerenność w każdej sprawie
mówię własnym, niezależnym głosem na każdy temat,
krytykuję to co mi się nie podoba, przyklaskuję temu co mi się podoba
sam różne rzeczy proponuję i czasem zyskują one wsparcie, czasem nie ...

ale - jakoś nie widzę, w tym nic złego ...
współpracujemy w ramach stowarzyszenia - tak długo jak jest nam po drodze,
tak długo, jak długo nasze cele - są wspólne ...
w przeciwnym razie - nikt nikogo na siłę tu nie zatrzyma i nikt na siłę nie będzie tkwił w czymś co mu nie "leży"

... i właściwie - to o co Ci chodzi Marku - bo chyba jednak nie rozumiem

placownik napisał:

A czy kiedykolwiek było inaczej?
A kto chciał to zmienić?
Z jaką spotkał się reakcją?
Jakich metod użyto, aby mu to obrzydzić?
Czy odbyła się na ten temat jakakolwiek dyskusja?

ano ... obaj znamy odpowiedzi na te pytania

placownik napisał:

I na koniec: jaki jest sens dalszego istnienia PSR w obecnym kształcie?

w obecnym ... dla mnie nie ma sensu ...
ale jeszcze tu jestem - w tej dyskusji ... może się coś urodzi ...